A note on Green Moharram (Persian)
محرم سبز
محرم سرخ در پیش است، راه سبز ادامه دارد، روزها ست، که شورشی در خلق عالم است
سال هاست که هنرمندان برای محرم، به مثابه ی یک فرهنگ، نه صرفِ واقعه ای تاریخی، خلق کرده اند. شورِ ریشه در مذهبی که حالا از مذهبی ها هم فراتر رفته است، شور سبزهای بی شماری، که مشابهت های بی مانندی در بر حق بودنشان، مظلوم بودن شان، جنبش شان، با حرکت تاریخی امام حسین می بینند، سبزهایی که شعار یا حسین می دهند برای تایید راه سبزِ امیدشان، چرا که حسین نیز مال ماست، چرا که پیوندمان با تاریخمان قطع نشده است و شور حسین را به یاد داریم، که چه کرده است و چه ها می کند
و اما سبزها، تفاوتها و تنوعهایشان را به رسمیت شناخته اند، فارق از مذهبشان فارق از سلیقه اشان، از هر فرصتی در راه اثبات حقانیتشان استفاده می کنند و حالا نوبت محرم است، ادعای حق، در روزهایی که در تاریخ، خشونت حرام ترین حرام هاست، سمبل آزادگی و آزادی خواهی است، سر تا پا معنویت و همبستگی است، حضور فراگیر و هماره ی ایستادگی است و همه ی نشانه ها نشانه ی حرکت سبز مردمی است، آری محرم است
برای سبزها حسین یعنی امید، یعنی اسطوره ی ایستادگی، که حالا تبلور راهیان راه حقش، ملت ایران است و شهیدانش نداها و سهراب ها، حسین همان است که آغازگر جنگی نیست اما تا آخرین نفس ایستادگی می کند، برای سبزها حسین یعنی تلاش برای اصلاح حکومتی که نه جمهوری است و نه اسلامی حالا، حسین یعنی نه، به یزید و به شمر
باز یافتن مریدان حق است محرم، شناختن یاران تازه است که زیر علم حقانیتی ابدی گرد هم می آیند. یافتن خویش است برای آنان که گم کردن اند خویشتنشان را و به اشتباه در برابر مردم ایستاده اند، محرم هماهنگی مردم است در راه هدف
حسین شعر است برای ایرانیان، تعزیه و نقاشی، موسیقی و رقصِ هماهنگِ معنا، دستی است که بر قلب می نشیند به سوی آسمان دراز می شود، نان دادن و نان قسمت کردن است، با هم نان و نمک خوردن است. حسین خلاقیت جوانان محله است در تزیین تکیه، محرم نمایشگاه هنرِ مردم کوچه و خیابان است، خیابان ها چیدمان شعر شاعران و نقش نقاشان و موسیقی نوازندگان و بافته های بافندگان و صنعت ظریف صنعتگران و بوی خوش عطاران و طعم برکتِ مائده ها ست. سوگواری شهیدایست این جشنواره ی هنر
ا.ع
